kimbilir belki birzaman sonra empati makineleri çıkar. yalan makinelerinden daha anlamlı, daha işe yararlar.
ufak edilmiş şeylere Ne varsa hayatta küfretmeye değenİzi kalan zaman tutamadığımÇünkü kaybolan anlara beynimin her kıvrımına yapışan yokluğunseni unutturur mu nefesini istediğin kadar tutabilirsingünler...
kilitliyizömrümüz yettiğinceartık şaşırmak isteyenlerin ülkesi kabuslar -e rağmen varlaranlatamayanların ülkesikilitliyizanafikre uygunpatlamaya hazır tüm volkanlarhücrene sığve sus hep yaptığın gibibırak beyninin ırzına geçsinler
böyle olmalı mahkumiyet hissi kötü şeylere berbat bir histir öldürülmek gibidir failiniz meçhül hiç aklına gelmeyecek bir şey olsaydım bir ressam bir dansçı ola ola bir öğretmen olmak kutsallık? İnanın yalan!.. bir taraftan yükseğe devam konumda “şiddet” var mutfakta biri var...
noktaiki meme arasıçöplertenekelerive kapıçünkü günlerden birgünbir masal içindekalbim değildamarlarım tıkanabilirölebilirim.başımmemelerine mahkumolabilir.tüm sesleri yutabilirimintiharımoldukça şişkinolabilir.olduğum yerdeolmak istediğim yeri hayaledebilirimnefes alışımın görünmezliği gibikuru avuçlarım gibidaha da uzağınadüşebilirim..aidiyetini...